شمارهٔ ۹ - آذر ماه
هوش مصنوعی: این شعر به پیشواز ماه آذر و زیبایی‌های آن می‌پردازد. شاعر از آذر می‌خواهد که بگشاید و خوشی و می را به خانه‌ها بیاورد. او به زیبایی باغ‌ها و وفور نعمت اشاره می‌کند و از عدالت و بخشش در زمین سخن می‌گوید. در نهایت، شاعر از مقام والای کسی که در این دنیا کارهای نیک انجام می‌دهد و نامش در امانت خداوند است، یاد می‌کند و برتری او را بر دیگران تأکید می‌کند.
ای ماه رسیده ماه آذربرخیز و بده می چو آذر
هوش مصنوعی: ای ماه، که به آذر رسیدهای، بلند شو و شراب را به ما بده، چون که این ماه خاصیت و زیبایی خاصی دارد.
آذر بفروز و خانه خوش کنز آذر صنما به ماه آذر
هوش مصنوعی: آتش را روشن کن و خانه را آباد کن، ای زیباروی، در ماه آذر.
گر باغ بماند ساده بی گلور شاخ بماند زود بی بر
هوش مصنوعی: اگر باغ بدون گل باقی بماند یا شاخهها بدون میوه شوند، هیچ جذابیتی نخواهد داشت.
ملک ملک ارسلان جهان راچون باغ بهشت کرد یک سر
هوش مصنوعی: ملک ارسلان بهطوری جهان را به زیبایی و سرسبزی مانند باغی از بهشت تبدیل کرد.
ای خلق همه ز عدل و جودتدر گیتی ایمن و توانگر
هوش مصنوعی: ای مردم، همه به خاطر انصاف و بخشندگی تو در جهان در امان و بینیاز هستند.
آنی تو که ملک وقف کرده ستبر نام تو ایزد گروگر
هوش مصنوعی: تو که مانند ملک به نام تو وقف شدهای و خداوند از تو حمایت می‌کند.
تا هست سپهر و مهر بادترتبت ز مه و سپهر برتر
هوش مصنوعی: تا زمانی که آسمان و خورشید وجود دارند، مقام تو از ماه و آسمان بالاتر خواهد بود.