شمارهٔ ۱۰ - دی ماه
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به ورود ماه دی و سرمای همراه آن اشاره می‌کند. هوای سرد و بارش برف را توصیف کرده و از باده‌ای یاد می‌کند که مانند آتش است و تنها راه چاره برای مقابله با سرماست. همچنین به قدرت و عدالت پادشاهی اشاره شده که باعث رونق و آرامش در جهان شده و دیگر پادشاهان بزرگ مانند اسکندر و نوشیروان نیز در سایه این عدالت زنده و موفق شده‌اند. شاعر آرزو می‌کند که این دوران خوب و پایدار باقی بماند.
ماه دی آمد که هوا هر زمانبارد کافور همی بر جهان
هوش مصنوعی: ماه دی فرا رسید و در این زمان، باران همواره میبارد و بوی کافور در هوا پراکنده است.
از فلک امروز مؤنث کندلشکر سرما را باد خزان
هوش مصنوعی: امروز باد خزان مانند زنی، لشکر سرما را از آسمان فرود میآورد.
باده چون آذر برزین بیارچاره سرما به جز آن را مدان
هوش مصنوعی: شراب را مانند آتش داغ بیاور، تا سرمای جان را از بین ببرد و راه حلی جز این را نپذیر.
بنگر کز دست بتان باده خواستشاه جهاندار ملک ارسلان
هوش مصنوعی: بنگر تا ببینی که چگونه شاه جهاندار، ملک ارسلان، از دستان معشوقان باده طلب می‌کند.
آنکه به دی مه نظر عدل اوکرده جهان را همه چون بوستان
هوش مصنوعی: کسی که به انصاف و عدل به جهان نگاه کند، میتواند آن را مانند یک باغ زیبا ببیند.
ای ملک از ملک تو و عدل توزنده شد اسکندر و نوشیروان
هوش مصنوعی: ای فرشته، با فرمان و عدل تو، اسکندر و نوشیروان جان گرفتند و به حیات رسیدند.
تا همی افلاک بپاید به پایتا همی ایام بماند بمان
هوش مصنوعی: تا زمانی که آسمانها ثابت بمانند و روزها ادامه پیدا کنند، باید به زندگی ادامه داد.