شمارهٔ ۹ - آذر روز
هوش مصنوعی: این شعر به ستایش و توصیف زیبایی و شکوه شاهزاده‌ای به نام ارسلان می‌پردازد. شاعر از سرو و ماه به عنوان نمادهای زیبایی یاد می‌کند و از او می‌خواهد که با نوشیدن شراب، او را شاد کند. همچنین، شاعر به قدرت و عدالت شاه اشاره می‌کند و آرزو دارد که رای و فرمان او همچون ماهی روشن در آسمان بتابد و در زمین تأثیرگذار باشد. در کل، شعر از عظمت و سعادت ناشی از حکمرانی این شاه سخن می‌گوید.
ای خرامنده سرو تابان ماهروز آذر می چو آذر خواه
هوش مصنوعی: ای زیبای باریکقامت و درخشان، روز آذر فاطهای مانند آذر.
شادمان کن مرا به می که جهانشادمان شد به فر دولت شاه
هوش مصنوعی: مرا با شراب شاد کن، چرا که با فرخندگی و خوشحالی شاه، جهان نیز شاد و خوشحال شده است.
شه ملک ارسلان که گردون راکرد بر ملک او خدای گواه
هوش مصنوعی: ملک ارسلان، فرمانروایی که آسمانها را تحت سلطه خود درآورد و خدایی بر زمین او را شاهد بر این قدرت و عظمت قرار داد.
ملک را جاه اوست یار و معینعدل را رای اوست پشت و پناه
هوش مصنوعی: پادشاه به خاطر مقام و جایگاهش حامی و همیار دارد، و برای برقراری عدالت، نظر و تدبیرش پشتوانهای محکم است.
رای او همچو ماه تابان بادتا ز گردون همی بتابد ماه
هوش مصنوعی: رأی و اندیشه او مانند ماه درخشان باشد که از آسمان میتابد و نور خود را بر زمین میافکند.