شمارهٔ ۱۲ - ماه روز
هوش مصنوعی: این متن شعری است که به زیبایی و روشنایی روزی خاص اشاره دارد که با چهره‌ی زیبا و درخشان یاری همزمان شده است. شاعر از معشوق می‌خواهد که پیمانه‌ای از شراب خوشبو به او بدهد و به شادی بزم بپیوندد. همچنین به حکومت شاه ارسلان بن مسعود و بزرگ‌منشی او اشاره می‌کند و از امید و افتخاری که به همراه دارد، سخن می‌گوید. به طور کلی، این شعر در پیوند با زیبایی، شادی و بزرگی مقام سلطنت است.
ماه روز ای به روی خوب چو ماهباده لعل مشکبوی بخواه
هوش مصنوعی: ای ماه زیبای من، مانند ماه روشن در آسمان، به من نگاهی بینداز و از خوشبوترین شراب لعل بپیمای.
گشت روشن چو ماه بزم که گشتنام این روز ماه و روی تو ماه
هوش مصنوعی: این بیت به زیبایی و درخشندگی یک شب بزم اشاره دارد که در آن چهره معشوق همچون ماه میدرخشد. روزی که جشن برگزار میشود، به یاد آوری این زیبایی، به نام ماه و چهره تو نام گذاری شده است.
شاد گردان به باده ما را خیزکه جهان شاد شد به دولت شاه
هوش مصنوعی: ای شادمان، باده بنوش که با آمدن این پادشاه، جهان پر از شادی شده است.
شه ملک ارسلان بن مسعودخسرو جود و رز داد پناه
هوش مصنوعی: پادشاه ارسلان بن مسعود، که معروف به سخاوت و بخشندگی است، به همه پناه داده است.
تا بود گاه و افسر آلت ملکباد ازو افتخار افسر و گاه
هوش مصنوعی: تا زمانی که سلطنت و سروری وجود دارد، افتخارات و نشانههای بزرگی از آن ناشی میشود.