شمارهٔ ۱۵ - دیمهر روز
هوش مصنوعی: این شعر درباره اهمیت محبت و مهربانی است و به سلطان ارسلان اشاره می‌کند که جهان را در نعمت‌های خود غوطه‌ور کرده است. شاعر از محبوبش می‌خواهد که با آمدن صبح، نشاط و شادی بیاورد و از خوبی‌های سلطان بگوید و باده‌ای به یاد او بنوشد. به طور کلی، این شعر ستایش از محبت و بخشش‌های بی‌پایان سلطان و دعوت به یادآوری خوبی‌ها است.
ای مرا همچو جان و از جان بهبامدادان نشاط کن، برجه
هوش مصنوعی: ای تو برای من همچون جان هستی و در صبحگاهان روح و شادی به من ببخش، بیدار شو و حرکت کن.
دی به مهرست مهربانی کنکز همه چیز مهربانی به
هوش مصنوعی: روز دلتنگی را با محبت پر کن، زیرا محبت از تمام چیزها ارزش بیشتری دارد.
سخن از عز ملک سلطان گویباده بر یاد ملک سلطان ده
هوش مصنوعی: در اینجا به یاد یک پادشاه بزرگ صحبت میکنیم، پس برای یادآوری او شرابی بنوشید.
شه ملک ارسلان که عالم راغرقه کردست در عطای فره
هوش مصنوعی: پادشاه ارسلان که دنیا را در نعمت و بخشش غرق کرده است.
مایه جود او ز دریا بیشپایه جاه او ز گردون به
هوش مصنوعی: خیر و نیکی او از دریایی وسیع فراتر است و مقام و اعتبارش از آسمانها بالاتر است.