شمارهٔ ۲۲ - باد روز
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به شادی و نشاط زندگی اشاره می‌کند و از محبوبش دعوت می‌کند که باده بیاورد تا زنده‌تر شود. او تأکید می‌کند که باده مایه‌ی خوشی و شادابی دل است و بدون آن، زندگی همچون باد بی‌هدف و بی‌ارزش می‌شود. شاعر همچنین به مقام و مرتبه‌ی سلطان ابوالملوک، ملک ارسلان، اشاره می‌کند و می‌گوید که تا زمانی که کوه و آسمان هستند، سلطنت و قدرت او پایدار خواهد ماند. این شعر فضایی از جشن و شادی را به تصویر می‌کشد و نفسی تازه به زندگی می‌بخشد.
چون باد روز روز نشاط آمد ای نگارشادی فزای هین و بده باده و بیار
هوش مصنوعی: ای محبوب، چون باد بهاری، روز به روز، شادابی و نشاط بیشتری به ما میبخشی. بشتاب و شراب بیاور تا این شادمانی را بیشتر کنیم.
باده ست شادی دل پیوسته باده خوربی باده هر چه بینی باد هوا شمار
هوش مصنوعی: شراب باعث شادی دل است، همیشه از آن بنوش. بدون شراب، هر چه که میبینی، مانند باد و بیثبات است.
این باده را اگر نه چنین باشدی بدانکاین منزلت نبودی در بزم شهریار
هوش مصنوعی: اگر این می (شراب) چنین خاصیتی نداشت، هرگز جایگاه و مرتبهای در میهمانی پادشاه نمیداشت.
سلطان ابوالملوک ملک ارسلان که ملکاندر جهان ملک بدو کرده افتخار
هوش مصنوعی: سلطان ابوالملوک، ملک ارسلان، که در جهان به واسطه او، سلطنت و قدرت به افتخار رسیده است.
تا هست کوه و چرخ همی ملک و دولتشچون چرخ باد عالی و چون کوه پایدار
هوش مصنوعی: تا زمانی که کوهها و آسمان وجود دارند، حکومت و قدرت او نیز پابرجا خواهد بود. حکومتش مانند بادهایی است که به سرعت میوزند و در عین حال مانند کوهها ثبات و استقامت دارد.