شمارهٔ ۳ - سه شنبه
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از معشوق خود می‌خواهد که باده‌ای به او بدهد و به زیبایی‌های مریخ اشاره می‌کند. او خواهان نوشیدنی‌ای است که به رنگ لعل مریخ باشد و شبیه نور مریخ بدرخشد. شاعر دلش را به یاد ملک ارسلان خسروی خوش می‌کند، کسی که هم افتخار عجم و هم عرب بوده است. او از شادی و نشاط در دنیا سخن می‌گوید و این احساسات را با یاد معشوقش پیوند می‌دهد.
سه شنبه به مریخ دارد نسبچرا باده ندهی مرا ای عجب
هوش مصنوعی: در روز سهشنبه، رابطه عجیبی با مریخ وجود دارد. چرا به من نوشیدنی ندهی، چه شگفتانگیز!
بده باده لعل مریخ رنگکه مانند مریخ تابد به شب
هوش مصنوعی: باده‌ای به من بده که رنگ آن مانند رنگ مریخ باشد، چون میخواهم در شب بدرخشد و جلوهگری کند.
شود مر مرا باده تلخ نوشز دست تو ای دلبر نوش لب
هوش مصنوعی: میخواهم از دست تو، ای معشوق، شراب تلخی بنوشم.
به یاد ملک ارسلان خسرویکه تاج عجم گشت و فخر عرب
هوش مصنوعی: به یاد پادشاه ارسلان، که با اقتدار و شجاعتش، مایه افتخار برای ایرانیان و عربها شد و تاج سلطنت را بر سر نهاد.
نشاط و طرب تا بود در جهاندلش باد جای نشاط و طرب
هوش مصنوعی: تا زمانی که شادابی و خوشی در دنیا وجود دارد، دل او را هم باید شاداب و خوشحال نگه داشت.