شمارهٔ ۲۴
هوش مصنوعی: در این شعر، گوینده به یک خواجه (مرد ثروتمند) می‌گوید که نمی‌داند چرا به او و ارزش‌اش توجه نمی‌شود. او اشاره می‌کند که به جای درک ارزش واقعی چیزها، خواجه به ظواهر و قضاوت‌های سطحی گرایش پیدا کرده است.گفت و گوی شاعر با خواجه نشان‌دهنده‌ی این است که هر شروعی دارای پایانی است و از او می‌خواهد تا عواقب کارها و مسیرش را در نظر بگیرد.
خریدستی بهیچ ایخواجه ما رانمیدانی از آن قدر و بها را
هوش مصنوعی: شما نمیدانید که ما چه ارزشی داریم و به هیچ قیمتی نمیتوانید ما را خریداری کنید.
بجای زر مخر خواجه توانگرز کوته دانشی این شهر و آرا
هوش مصنوعی: به جای اینکه از پول و ثروت شخص ثروتمند استفاده کنی، به خاطر نادانی و سطح فکری محدود او، بهتر است به دانش و آگاهی اهمیت دهی.
نمیدانم چرا کردی فراموشتو خواجه بوالعلی صدق و صفا را
هوش مصنوعی: نمیدانم چرا تو، خواجه بوالعلی، را که نماد صداقت و حقیقت بود فراموش کردی.
بود انجام هر آغاز پیداببین از ابتداء مر انتها را
هوش مصنوعی: هر شروعی یک پایان دارد. برای درک انتها، باید از ابتدا به آن نگاه کنیم.