شمارهٔ ۳۰
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره دارد و از او به عنوان سپاه بی‌نظم و فوجی با مژه‌های دل‌ربا یاد می‌کند. شاعر می‌خواهد با ابراز احساسات خود، معشوق را تحت تاثیر قرار دهد و به زیبایی او در بهار ودر برابر آفت خزان اشاره می‌کند. همچنین به قدرت عشق و جاذبه‌های معشوق، همچون لب‌های رنگین و چشمان فریبا، پرداخته شده است. در این شعر، شب تیره به عنوان سمبلی از مشکلات و موانع معرفی می‌شود که زیبایی معشوق در روشن کردن آن نقش زیادی دارد. شاعر به دنبال نوشیدن می و لذت بردن از زندگی است و در نهایت بر اهمیت زیبایی و عشق تأکید می‌کند.
ایدو زلفت سپاه بی ترتیبوی دو مژگانت فوج بی سر تیب
هوش مصنوعی: زلف تو مانند ارتشی بی‌نظم و ترتیب است و مژه‌های تو همچون گروهی از سربازان بدون فرماندهی میباشند.
بکش و جور کن که گفته عربدر مثل ضربه الحبیب زبیب
هوش مصنوعی: بزن و طبق خواسته عمل کن، زیرا عربها در مثل گفتهاند که ضربه دوست مانند کشمش شیرین است.
نوبهار رخ تو را مرسادهرگز از آفت خزان آسیب
هوش مصنوعی: بهار زیبایی چهره تو را به ارمغان میآورد و هرگز فصل خزان نمیتواند به آن آسیبی برساند.
خضر را چشمه حیات و مرالب لعلت خدای کرده نصیب
هوش مصنوعی: خضر به چشمه زندگی دسترسی دارد، اما من فقط به لب‌های زیبای تو نعمت یافتهام.
لبی و صد هزار سحر و فسونچشمی و صد هزار مکر و فریب
هوش مصنوعی: لبی زیبا و پر از جادو و سحر دارد و چشمی که پر از ترفند و فریب است.
آمد آن تیره شب بشکل مریبهیکل معجب و مثال غریب
هوش مصنوعی: شبی تاریک و عجیب فرارسید، با شکلی حیرتانگیز و ظاهری غیرعادی.
ساتر عیب و قائد احبابمایه عیش و موجب تحبیب
هوش مصنوعی: پوشاننده عیبها و رهبر دوستان، باعث خوشی و محبت می‌شود.
می ده ایچهره تو غیرت ماهکه ستاره نهاد رو بنشیب
هوش مصنوعی: مهر تو بسان ماه، با زیبایی و جذابیتش درخشان است که ستارهها را تحت الشعاع قرار میدهد.
می روشن به تیره شب نیکوستکه بود تیره شب بهار اریب
هوش مصنوعی: وجود یک نور روشن در دل شب تاریک بهتر است، زیرا این تاریکی در واقع نشانهای از بهار است که به شکل اریب و ملایم به ما نزدیک می‌شود.
روز روشن بباده روشننکشد رای هوشمند ادیب
هوش مصنوعی: روز روشن و درخشان، حتی باد هم نمیتواند ذهن روشن و فرز هوشمند یک ادیب را تحت تأثیر قرار دهد.
با می ناب کن خضاب انگشتچون فلک بر کشید کف خضیب
هوش مصنوعی: دستهای خود را با شراب خالص رنگین کن، مثل آسمان که سفیدی را به بالای خود میکشد.