شمارهٔ ۳۱
هوش مصنوعی: شاعری در این اشعار به زیبایی چشم محبوبش اشاره می‌کند که از شراب مست شده است و خود شاعر نیز تحت تاثیر آن قرار گرفته است. او از بوی مشک و روشنی آفتاب که از چشمان محبوبش ساطع می‌شود، سخن می‌گوید و از اینکه نمی‌تواند خوابش ببرد، ابراز تاسف می‌کند. شاعر به لطافت و شیرینی صحبت‌های محبوبش اشاره کرده و می‌گوید که حتی از پرسش‌هایش هم چیزی نمی‌داند. او نگران گذر زمان است و می‌خواهد لحظات بیشتری را با محبوبش بگذراند. در نهایت، شاعر از محبوبش می‌خواهد که نزدیکش بنشیند و از لب‌هایش بپیوندد تا لحظات شیرینی را تجربه کنند.
چشم تو امشب شده مست از شرابچشم من از حالت چشمت خراب
هوش مصنوعی: چشمهای تو امشب به خاطر زیباییات مست و سرمست هستند و چشم من هم به خاطر تاثیری که حضورت بر من گذاشته و حالتی که چشمانت ایجاد کرده، خراب و پریشان است.
یافته مشکوی من از مشک بویتافته از روزن من آفتاب
هوش مصنوعی: من از وجود مشک و عطر خوش آن بهرهمند شدم، مانند نور آفتاب که از روزن به درون میآید.
هیچ نگنجد بخیالم که تودر برم آئی بچنین شب بخواب
هوش مصنوعی: هیچ تصوری نمیتوانم از این داشته باشم که تو در آغوشم خواهی آمد و کنارم خواهی خوابید.
بسکه لذیذ است سخن گفتنتهیچ ندانم ز سئوالت جواب
هوش مصنوعی: سخن گفتن تو آنقدر دلچسب و خوشایند است که از سوال تو پاسخ درست نمیدانم.
بسکه شکر خنده و شیرین لبیهیچ نفهمم ز خطابت عتاب
هوش مصنوعی: خندهی شیرین و لبهای شکرین تو آنقدر گمراهام کرده که هیچ چیزی از صحبتهایت نمیفهمم.
از لب چون لعل بجای سخنقند و شکر آوری و شهد ناب
هوش مصنوعی: از لب تو به جای کلمات شیرین و دلنشین، مانند قند و شکر، عطر و طعم ناب و خوشایند وجود دارد.
شب که نه با لعل توام روز شدشایدم ار عمر نگردد حساب
هوش مصنوعی: در شب که لبان تو درخشندگی خاصی دارند، روز هم به همین زیبایی نمی‌تواند باشد. شاید اگر عمر من هم حساب میشد، این زیبایی خیرهکننده کمتر به چشم میآمد.
یکنفس آخر بنشین در برمجان من اینقدر چه داری شتاب
هوش مصنوعی: لحظهای را در کنار من بمان، ای جانم! چرا اینقدر عجله داری؟
یکنفس امشب چه شود گر حبیباز لب لعل تو شود کامیاب
هوش مصنوعی: امشب چه اتفاقی خواهد افتاد اگر محبوبم از لب شیرین تو لذت ببرد؟