شمارهٔ ۱۵۶
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی اهمیت بندگی و رضایت حق است. شاعر می‌گوید که اگر کسی در برابر پروردگار سر به سجده نهد، ارزش بیشتری دارد تا اینکه به آسمان سر بلند کند. تنها یک لحظه رضایت خداوند بهتر از عمر جاودان است. کسی که جانش را در راه بندگی قرار دهد، به مقام والایی دست می‌یابد. در مسیر دین باید از نفس و هوای نفس خود دوری کرد، چرا که این یک آزمایش سخت است. زیبایی و زشتی برای همیشه وجود دارند و باید از راست و درستی پیروی کرد. در انتها، شاعر می‌فرماید که اگر کسی از دنیا برود، حقیقتش باقی می‌ماند. دل باید از وسوسه‌ها پاک باشد، زیرا در اینجا دزدی و پاسبانی همزمان وجود دارد.
بنده گر سر بر آستان باشدبه اگر سر بر آسمان باشد
هوش مصنوعی: اگر کسی در پای کسی که بزرگ و با احترام است، سر به خاک بگذارد و بنده او باشد، ارزشش بیشتر از کسی است که سرش به آسمان باشد و خود را بزرگ و سرکش بگیرد.
یک نفس با رضای حق بودنبهتر از عمر جاودان باشد
هوش مصنوعی: یک لحظه در رضایت خدا زندگی کردن، از عمر طولانی و بیهوده بسی ارزشمندتر است.
هر که در بندگی سپارد جانشاه عشق است و شه نشان باشد
هوش مصنوعی: هر کس جانش را در خدمت و عشق به معشوق بگذارد، نشان از عشق واقعی و فرمانروایی آن دارد.
در ره دین خلاف نفس و هوامرد را سنگ امتحان باشد
هوش مصنوعی: در مسیر دین، انسان باید با چالشها و مشکلاتی روبرو شود که به عنوان آزمایشهای سختی برای او عمل میکنند.
زشت زشت است، نیکوئی نیکوستتا فلک بود و تا جهان باشد
هوش مصنوعی: زشت، همیشه زشت است و نیکی، همیشه نیکو است، تا زمانی که آسمان و جهان وجود داشته باشند.
بد و نیک از دلیل راه بپرسهر چه گفت او چنان، چنان باشد
هوش مصنوعی: برای درک اینکه چه چیزی خوب و چه چیزی بد است، از دلیل و منطق سوال کن. هر چه که دلیل گفت، همان را بپذیر و عمل کن.
هر که از جان بمرد، تن گرددهر که از تن بمرد، جان باشد
هوش مصنوعی: هر کسی که از زندگی و دنیای مادی بگذرد، به حقیقت وجودی خود میرسد؛ و کسی که از جنبههای جسمانی خود جدا شود، به معنای واقعی حیات دست می‌یابد.
دل بدست هوا چو بیتی دانکه در او دزد پاسبان باشد
هوش مصنوعی: دل مانند یک بیتی است که در آن دزد و پاسبان همزمان حضور دارند. این یعنی احساسات و خواستهها در تضاد و تناقض هستند، و بیثباتی در عواطف را نشان میدهد.