شمارهٔ ۱۸۲
هوش مصنوعی: شاعر به آغاز بهار اشاره می‌کند، زمانی که دنیا دوباره زندگی و شادابی را تجربه می‌کند. او از زیبایی‌ها و شگفتی‌های طبیعت در این فصل سخن می‌گوید و آرزو می‌کند که در کنار محبوبش به شادی و خوشی بپردازد. نسیم بهاری دل او را به شعله‌های عشق می‌افزاید و وجودش را پر از لذت و سرزندگی می‌کند. او به ارزش و زیبایی‌های زندگی توجه دارد و نابسامانی‌های مادی را نادیده می‌گیرد تا از لحظات زندگی و عیش و طرب بهره‌مند شود.
بهار شد که جهان خرمی ز سر گیردجهان جوان شود و رونقی دگر گیرد
هوش مصنوعی: بهار فرا رسیده و دنیا دوباره سرشار از سرسبزی و شادابی میشود. این فصل نویدبخش جوانی دوباره دنیا و رونق تازهای است که به زندگی میبخشد.
خوش آنکه بر لب جو با نگار دل جوئیدماغ تر کند و جام باده در گیرد
هوش مصنوعی: خوشا به حال کسی که در کنار جوی آب با معشوقش نشسته و از زیبایی او لذت میبرد، و با نوشیدن جام شراب حال و هوایش را بهتر می‌کند.
نسیم باد بهاران بر آتش دل منچو آتشی است که در چوب خشک در گیرد
هوش مصنوعی: نسیم بهاری همچون شعلهای است که بر آتش دل من میوزد، مانند آتش که به راحتی در چوب خشک شعلهور میشود.
اگر ز سیم و زرش کیسه ای پر است چو جامدرون کاسه سیمین بآب زر گیرد
هوش مصنوعی: اگر کیسهای پر از نقره و طلا باشد، مانند جامی است که درون آن کاسهای نقرهای آب طلا دارد.
قرار عیش و طرب یاد گیرد از نرگسقدح بدست، سر از خواب صبح برگیرد
هوش مصنوعی: زندگی شاد و خوشی را از نرگس یاد بگیر و با لیوانی در دست، از خواب صبح بیدار شو.