شمارهٔ ۱۸۳
هوش مصنوعی: شاعر بیان می‌کند که عشق ناگهانی و به‌طور کامل انسان را از خود بی‌خبر می‌کند و با زیبایی‌هایش او را آشفته‌تر می‌سازد. عشق در دل او وفا و محبت ایجاد می‌کند و او را از حال غمگینان آگاه می‌سازد. همچنین، زلف های پریشان عشق به طرز عجیبی نظم و ترتیبی می‌بخشد و با ایجاد حلقه‌ها و سلسله‌ها، زیبایی را دوچندان می‌کند.
عشق آمد و یکباره ز خود بی خبرش کرداز زلف پریشان خود آشفته ترش کرد
هوش مصنوعی: عشق ناگهان انسان را از خود بی‌خبر می‌سازد و با زلفهای درهم و آشفتهاش او را به شدت گیج و مضطرب می‌کند.
عشق آمد و درخاطر او رنگ وفا ریختاز حال دل غمزدگان باخبرش کرد
هوش مصنوعی: عشق وارد قلب او شد و وفا را در روحش به وجود آورد و او را از وضعیت دلهای غمناک آگاه کرد.
آن زلف که یک موی نبودش بخطا کارعشق آمد و برهم زد و زیر و زبرش کرد
هوش مصنوعی: آن زلفی که حتی یک تار مویش هم در دسترس نبود، به خاطر اشتباه در عشق، به هم ریخت و همه چیز را به هم زد و تغییر شکل داد.
زد چنگ بدان طره موزون منظمصد حلقه و صد سلسله بر یگدگرش کرد
هوش مصنوعی: به موهای زیبا و منظم من با دست زدن، حلقه‌ها و رشتههای زیادی به هم گره خورده و در هم پیچیده شد.