شمارهٔ ۱۸۴
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی‌های بهار و عشق اشاره دارد. شاعر با توصیف فصل بهار و گل‌ها، احساسات زیبای خود را منتقل می‌کند. او از لاله‌ها و نرگس‌ها صحبت می‌کند و به دوستش می‌گوید که مانند درخت سرو آزاد و بی‌پروا در کنار جویبارها زندگی کند. شاعر همچنین به عیش و عشرت و فرار از خودی در بیخودی اشاره می‌کند و از زیبایی‌های جهان یاد می‌کند. در کل، شعر به دعوت به لذت‌بردن از زیبایی‌های طبیعت و عشق و شوق زندگی معطوف است.
میرود نیسان و میآید ایارنیمی افزون رفت از فصل بهار
هوش مصنوعی: نیسان (ماه) به پایان میرسد و ایار (ماه) به نیمه خود نزدیک میشود، این در حالی است که فصل بهار قدم در وداع گذاشته است.
تا هنوز اندر بگلشن لاله ایستلاله وار از کف مده جام عقار
هوش مصنوعی: تا وقتی که در گلستان، لالهای وجود دارد، مانند لاله‌ها از دست خود، جام مستی را ندهید.
همچو نرگس صبحدم از خواب سربرمکن جز با دو چشم پر خمار
هوش مصنوعی: مانند نرگس که در صبح زود از خواب بیدار میشود، تنها با دو چشمی پر از خواب و خمار، از خواب بیرون نیا.
پا مکش چون سرو آزاد ای ندیمدر بهاران از کنار جویبار
هوش مصنوعی: ای دوست، در این فصل بهار پاهایت را مانند سروی که در آزادی میایستد، به آرامی حرکت کن و از کنار جویبار لذت ببر.
ساحت صحرا پر از نسرین و گلدل چسان در خانه میگیرد قرار
هوش مصنوعی: دشت پر از گل‌ها و عطر نسرین است، اما دل من در خانه آرام نمیگیرد.
یا چو سنبل خیمه زن بر طرف جوییا چو بلبل نغمه زن بر شاخسار
هوش مصنوعی: یا مانند سنبل که در کنار آب به آرامی مستقر شده، یا مانند بلبل که در میان شاخهها آواز میخواند.
عیش و عشرت چیست دانی در جهان؟از خودی در بیخودی کردن فرار
هوش مصنوعی: زندگی خوش و سرشار از لذت چیست؟ فرار از خود را در ندانمکاری جستجو کن.