شمارهٔ ۲۱۳
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به نقد سخنان بی‌محتوا و بی‌فایده می‌پردازد. او به این موضوع اشاره می‌کند که برخی افراد به نادرستی صفات و عناوینی را به دیگران نسبت می‌دهند، مانند نامیدن ظالم به عادل یا ستایش شخصیت‌های گمراه. او به این نکته تأکید می‌کند که سخن بی‌محتوا و بی‌اساس از دل‌های غافل و ناآگاه برمی‌آید و از دانایان و خردمندان انتظار می‌رود که از گفتن این گونه سخنان پرهیز کنند.
چند از این ترهات بیحاصلگفت بیمغز و قول لاطائل
هوش مصنوعی: این گفتههای بی‌فایده و بیمعنا چه مقدار است که از زبان افرادی بیمغز و بی‌فایده بیرون میآید.
شاعری چیست شعر و نظم کدامسخن لغو و گفته باطل
هوش مصنوعی: شاعر کیست و شعر و نظم چه هستند که سخنان بی‌اساس و نادرست را به زبان میآورند؟
مادری را لقب کنی حاتمظالمی را صفت نهی عادل
هوش مصنوعی: اگر به مادری نسبت بخشش و سخاوت بدهی، در حالی که به ظالمی لقب عدالت بدهی، به نوعی نادرستی و بیانصافی عمل کردهای.
گه کنی وصف از تلال و رسومکه چنین گفته اعشی و دعبل
هوش مصنوعی: گاهی از زیباییها و آداب و رسوم صحبت میکنی، زیرا این موضوعات را اعشی و دعبل نیز مطرح کردهاند.
بوده این یک سعاد را ماویگشته این یک رباب را منزل
هوش مصنوعی: این بیت به بیان این حقیقت می‌پردازد که در زندگی، خوشبختی و سعادتی که به دست آمده، به مانند یک پناهگاه و مکانی امن تبدیل شده است. همچنین، حالتی از آرامش و نواختن را به تصویر میکشد که به مانند صدای یک ساز، دلنشین و آرامشبخش است.
گه ستائی بوصف روباهیکه شجاع و غضنفر و باسل
هوش مصنوعی: گاهی از روباهی سخن میگویند که شجاع، نیرومند و بیباک است.
گه سرائی بمدح گمراهیکه حکیم و محقق و کامل
هوش مصنوعی: گاهی در وصف کسی سخن میگوید که به خاطر نادانیاش، نمیتواند حقیقت را ببیند و خود را فردی عاقل و کامل معرفی می‌کند.
این سخن کی سزاست از دانااین روش کی رواست از عاقل
هوش مصنوعی: این سخن از چه کسی مناسب است و این رفتار از فرد عاقل چه اندازه درست است؟
چون سراید سخن بلاف و گزافمرد دانش پژوه صاحب دل
هوش مصنوعی: وقتی مردی با دانش و دل بزرگ شروع به سخن گفتن می‌کند، کلمات او بیخود و بیهدف نیستند.
سخن بیفروغ و کذب و دروغکی برآید جز از دل غافل
هوش مصنوعی: سخن بی‌فایده و نادرست، تنها از دل کسی که بیخود و غافل است برمی‌آید.