شمارهٔ ۲۸۷
هوش مصنوعی: این شعر به دعوت به نزدیکی به خدا و زندگی در عبودیت و بندگی او اشاره دارد. شاعر از خوانندگان می‌خواهد که به سمت محفل الهی حرکت کنند و در خدمت میخانه، در سحر و شام، روز و شب به عبادت و بندگی بپردازند. همچنین، او به خاک در پیر خرابات که نماد تواضع و بندگی است اشاره می‌کند و آن را دارویی برای مشکلات و رنج‌ها می‌داند.
خیز که تا بر در دل ره کنیمره بسوی محفل الله کنیم
هوش مصنوعی: بلند شو که به درون دل راه پیدا کنیم و به سوی محفل الهی حرکت کنیم.
خدمت میخانه سحرگاه و شامروز و شب اندر گه و بیگه کنیم
هوش مصنوعی: ما در صبح و شام هر روز و هر شب در خدمت میخانه خواهیم بود و به بهانههای مختلف به آنجا خواهیم رفت.
خاک در پیر خرابات راداروی برابر ص وامکه کنیم
هوش مصنوعی: خاکِ زمین در نزد پیرِ میخانه، میتواند دارویی برای درمان درد و رنجهای زندگی باشد.