شمارهٔ ۳۱۸
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و خوشی زندگی اشاره دارد و درخواست‌هایی برای زیبایی و لذت از معشوقه دارد. شاعر از معشوق می‌خواهد که چهره‌اش را رنگی کند، زلفش را زیبا ببافد و با لب‌هایش خواب‌آور باشد. او همچنین از معشوقه می‌خواهد که به مردم تشنه زندگی جرعه‌ای از محبتش بدهد و مجلس شادمانی‌اش را با زیبایی‌های معشوق پر کند. در آخر، شاعر به حمله افکارش اشاره می‌کند و خواهان آهنگی برای رفع این حمله است. به طور کلی، این شعر تجلی زیبایی، عشق و لذت‌های زندگی است.
چهره را رنگی بده آبی بدهزلف را چینی بده تابی بده
هوش مصنوعی: به چهرهات رنگی زیبا بزن، به موهایت رنگ آبی بده، و زلفهایت را با حالت زیبایی بپیچ.
چشم بی خواب مرا زان لعل لبلطف فرما، شربت خوابی بده
هوش مصنوعی: چشمان بیخواب من به خاطر آن لبهای زیبای تو، لطفاً جرعه‌ای خواب به من بده.
تشنه لب مردم بر آب زندگیاز عنایت جرعه آبی بده
هوش مصنوعی: مردم نیازمند زندگی و آرامش هستند؛ لطفاً به آنها اندکی محبت و کمک کن تا به زندگی امیدوار شوند.
مجلس عیش مرا از زلف و خالاز تلطف جمع اسبابی بده
هوش مصنوعی: به من کمک کن تا با زلف و خال زیبای تو، مراسم خوشی و شادی را برگزار کنم و همه چیز را به بهترین نحو آماده کنم.
خون بجامم ریخت مینای فلکخیز ساقی باده نابی بده
هوش مصنوعی: به من شرابی بده که در آن زندگی و شور و حال باشد، زیرا دلم به خاطر حوادث زمانه دچار غم و اندوه شده و گویی که خون در رگهایم جاری است.
لشکر اندیشه با من حمله کردمطرب آهنگی به مضرابی بده
هوش مصنوعی: افکار و اندیشههای من مانند یک لشکر به من حمله کردند، حالا باید نوازندهای بیاید و موسیقیای اجرا کند تا این احساسات را تخلیه کنم.