شمارهٔ ۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و ارزش درون و بیرون انسان اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که نباید از خوبی‌ها و صفات نیک خود غافل گردید. او به ویژه به محبت و عشق می‌پردازد و می‌گوید هر کس به نوعی می‌تواند دشمن جان خود باشد، اما باید به خودآگاهی برسد و با آگاهی به ضعف‌ها و برتری‌های خویش پی ببرد. همچنین شاعری به اعمال نیک و بد اشاره می‌کند و اینکه هرکار انسان ثبت می‌شود، لذا باید مراقب سخنان و اعمال خود باشد. در نهایت، دعوت به دوری از آرزوی‌های بی‌پاسخ می‌کند و بر اهمیت برقراری ارتباط با خود تأکید می‌کند.
جلوه گر خواهی چو در آئینه روی خویش رادر ضمیر ما ببین روی نکوی خویش را
هوش مصنوعی: اگر میخواهی همچون یک آینه زیبا و جذاب باشی، باید زیبایی واقعیات را در دل و ذهن ما بازتاب کنی.
ظاهر و باطن نکویی را دریغ از ما مدارگل دریغ از کس ندارد رنگ و بوی خویش را
هوش مصنوعی: ظاهر و باطن خوبی را از ما دریغ مدار، چرا که گل هیچکس را از عطر و رنگ خود بیبهره نمیگذارد.
عقده از زلف تو بگشود و بکار من ببستتا بدست شانه دادی تار موی خویش را
هوش مصنوعی: عقدهای که از زلف تو داشتم باز شد و در عوض، کار من مشکلاتی پیدا کرد. تا زمانی که تو تار موی خود را به دست شانه سپردی.
منکه دل بود از برایم چاره جو در هر غمیگم براه عشق کردم چاره جوی خویش را
هوش مصنوعی: من که دل و احساس دارم، در هر اندوهی به دنبال راه حلی هستم. در عشق، تنها به جستجوی آرامش خود پرداختهام.
هرکسی را نفس می‌باشد عدوی جان، ولیکوای بر آن کس که نشناسد عدوی خویش را
هوش مصنوعی: هر فردی در دل خود نیرویی دارد که می‌تواند برای او مضر باشد، اما افسوس بر آن کسی که دشمن خود را نشناسد و از آن آگاه نباشد.
یک در از جنت به روی خویشتن بگشاده استآنکه عمری داشت نیکو خلق و خوی خویش را
هوش مصنوعی: کسی که در طول زندگیاش به خوبی رفتار کرده و اخلاق نیکویی از خود نشان داده، اکنون در بهشت را به روی خودش گشوده است.
گر کسی بر خرمن مردم چو موران داشت چشمکی تواند بست پای هرزه‌پوی خویش را
هوش مصنوعی: اگر کسی مانند مورچهها به خرمن مردم نگاه کند، چگونه می‌تواند پای خود را از دنبال کردن بیهدف و هوسبازانه بازدارد؟
نیک و بد چون ثبت می‌گردد به دیوان عملبهْ که بربندی زبان یاوه‌گوی خویش را
هوش مصنوعی: کارهای خوب و بد هر فرد در دفتر اعمال او ثبت می‌شود، پس بهتر است که زبان خود را از حرفهای بیهوده و نادرست بند یا.
آرزوی مهر، (صابر) از کسی در دل مدارورنه خواهی برد در گور آرزوی خویش را
هوش مصنوعی: اگر به دوستی یا محبت کسی امیدوار باشی، باید مراقب باشی، زیرا ممکن است در آخرین لحظه تنها آرزوهای تو باقی بماند و هیچ چیز ملموس نداشته باشی.