شمارهٔ ۴۵ - وله
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به شادی و خوشحالی از ورود امام به یزد اشاره می‌کند و زیبایی‌های این شهر را با ذکر نوا و آوازهای مختلف توصیف می‌کند. او به تسبیح و تکبیر می‌پردازد و به اختلاف معانی آن‌ها در جلوه‌های مختلف اشاره می‌کند. شاعر از زیبایی‌های طبیعت می‌گوید و دعای موفقیت برای امام و پیروانش دارد. او با تشبیه محفل حضور امام به فانوسی که نور خورشید را منتشر می‌کند، به مقام والای او اشاره کرده و در نهایت به تفاوت بین دوستان و دشمنان امام نیز اشاره می‌کند. مفهوم کلی شعر، عشق و ارادت به امام و زیبایی‌های الهی و انسانی است.
سزد که یزد نوازد به بام گردون کوسبه شکر آنکه رسد موکب امام از طوس
هوش مصنوعی: سزاست که یزد به آسمان بپیچد و شادی کند، به خاطر اینکه کاروان امام از طوس به آنجا رسیده است.
بایمن اندرش از صدق صوت یا سبوحبایسر اندرش از قدس بانگ یا قدوس
هوش مصنوعی: در این اشعار، به مفهوم پاکی و صداقت صدا و نواهای الهی اشاره شده است. صدای حق و نیکی از پاکی و قدس سرچشمه میگیرد و این بیان می‌کند که در عالم، صدای واقعی و خالص از درون آگاه و مقدس برمیخیزد.
دگر خصایص تسبیح آید از زناردگر معانی تکبیر خیزد از ناقوس
هوش مصنوعی: خاصیتهای تسبیح به شکل دیگر و نکات معانی تکبیر از زنگی دیگر به وجود میآید.
کنون مسایل موهوم را نگر معلومکنون مشاکل معقول را نگر محسوس
هوش مصنوعی: اکنون به مسائلی که در ذهن قابل تصور هستند نگاه کن و آن‌ها را مشخص کن، حالا به مشکلاتی که قابل درک و حس کردن هستند توجه کن.
ایا نسیم سحر ای سمند جم تا چندبه گرد خرگه معشوق و عاشقی جاسوس
هوش مصنوعی: ای نسیم صبحگاهی، ای اسب شاه جم! تا کی باید دور خیمه معشوق و عاشق، در حال مراقبت و جاسوسی بگذرانی؟
یکی بپوی و بسوزان مجامر پرویزیکی بپای و برافشان ذخایر کاووس
هوش مصنوعی: یک نفر به دنبال و نابود کردن پرچمهای پرویز برود و دیگری در پی حفظ و گسترش گنجینههای کاووس باشد.
چمن ز سبزه بیارای چون پر طوطیدمن ز لاله بپیرای چون دم طاووس
هوش مصنوعی: چمن را با سبزه زیبا کن، همانطور که پرهای طوطی رنگارنگ هستند. و درختان را با لالهها زینت ده، مانند دم زیبای طاووس.
بپیچ پنجهٔ مهر و بگو که راه بروببمال گوش سپهر و بگو که خاک ببوس
هوش مصنوعی: بپیچ پنجهٔ مهر یعنی عشق را در آغوش بگیر و به ستارهها بگو که در راه زندگی قدم بردارند. همچنین به زمین بگو که آن را با نوازش ببوست.
بدین نمط چو فزودی بیزد آرایشز بندگان امامت بخواه عزّ جلوس
هوش مصنوعی: اگر به همین منوال پیش بروی، دیگر نمیتوانی از بندگان امام درخواست کنی که با هم بنشینید و برتری و شکوه را از خدا بخواهید.
نی این حدیث خطا شد ز من که شخص امامبس است از پی آرایش بلاد نفوس
هوش مصنوعی: من از خودم خطاهایی گفتم که بیانگر این است که برای آبادانی سرزمینها، وجود یک امام کافی نیست؛ بلکه نیاز به انسانهای باصلاحیت و آراسته نیز داریم.
فلک به محفل دربان او چو فانوسی استکه هست مشعل خورشید شمع آن فانوس
هوش مصنوعی: آسمان در محفل خدمتگزار او، مانند فانوسی است که خورشید، نورافکن آن است.
در این قوافی مجهول تا بود معروفبود حبیبش مسعود و حاسدش منحوس
هوش مصنوعی: در این قوافی نامشخص، تا زمانی که آدم معروفی وجود داشت، محبوبش مسعود و دشمنش بدشانس بود.