غزل شمارهٔ ۱۲۵

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و وفا به محبوب است. شاعر بیان می‌کند که اگر محبوب به دلش وفا کند، روزگار را تحت تأثیر قرار می‌دهد. او زیبایی محبوب را ستایش کرده و از ناز و جفاهای او سخن می‌گوید. شاعر با اشاره به دل و دین خود، ابراز می‌کند که عشق به محبوب برایش مهم‌تر از هر چیزی است و حتی می‌تواند به خاطر او از همه چیز دست بکشد. در نهایت، او به زیبایی و قدرت عشق اشاره کرده و می‌گوید که بارکش عشق کسی است که همواره در کنار محبوبش می‌ماند.