غزل شمارهٔ ۱۲۶
هوش مصنوعی: این شعر به احساس عاشقانه و درد دل یک عاشق می‌پردازد که معشوقش او را رها کرده و به وفا و دین اشاره می‌کند. دل او در حال تجربه‌های سخت و رنج است، در حالی که همچنان به رابطه و عهد خود با معشوق فکر می‌کند. عاشق به تصویرسازی از غم و وفا پرداخته و می‌گوید که عشق او دائماً در دلش زنده است. او از تقدیر و دیگران گله‌مند است و می‌گوید که تنها چیزی که می‌شناسد عشق او به معشوق است. در نهایت، شاعر خود را در مرز بین عشق و وفا توصیف می‌کند و نام خود را با وفای دلش پیوند می‌زند.
معشوق دل ببرد و همی قصد دین کندبا آشنا و دوست کسی این‌چنین کند
هوش مصنوعی: محبوب دل را از دست میبرد و همزمان به دین و ایمان فکر می‌کند، در حالی که با دوستان و آشنایانش چنین رفتار می‌کند.
چون در رکاب عهد و وفا می‌رود دلمبیهوده است جور و جفا چند زین کند
هوش مصنوعی: وقتی دلم در مسیر عهد و وفا حرکت می‌کند، هیچ فایدهای ندارد که بخواهد به جور و جفا فکر کند.
دل پوستین به گازر غم داد و طرفه آنکروز و شبم هنوز همی پوستین کند
هوش مصنوعی: دل، به گازر غم، لباس عذاب و ناراحتی خود را ارائه داد و جالب اینجاست که روز و شب هنوز هم به این کار ادامه میدهد.
گوید که دامن از تو و عهد تو درکشمتا عشق من سزای تو در آستین کند
هوش مصنوعی: می‌گوید که من دامن از تو و پیمان تو دور میکنم، تا عشق من شایسته تو در آستینم جا بگیرد.
از آسمان تا به زمین منت است اگربا این و آن حدیث من اندر زمین کند
هوش مصنوعی: اگر کسی در زمین با دیگران سخن بگوید، این خود نشانهای از بزرگی و ارزش است، چرا که ارتباط او از آسمان به زمین را نشان میدهد و این موضوع برای او مایهی افتخار و منت است.
چیزی دگر همی نشناسم درین جز آنکباری گمان خلق به یک ره یقین کند
هوش مصنوعی: من در این دنیا چیز دیگری نمیشناسم جز اینکه گاهی مردم به یک موضوع با اطمینان و یقین فکر میکنند.
بریخ نوشت نام وفا کانوری چرانامم ز بهر مرتبه نقش نگین کند
هوش مصنوعی: چرا نامم به خاطر مقام و جایگاهم بر روی نگین حک شده، در حالی که وفا و صداقت را به تصویر کشیده است؟