غزل شمارهٔ ۱۷۴
هوش مصنوعی: این شعر به معشوق میگوید که در وفاداری و عهد خود ثابتقدم باشد و به یاد آورد که جدایی و بیوفایی جایی ندارد. شاعر ابراز میکند که با وجود مشکلات و دشمنیهای عشق، همچنان آماده است که در کنار معشوق بماند و به او عشق ورزد. او از معشوق میخواهد که با او آشنا و نزدیک باشد و لحظاتی را در کنار هم بگذرانند. به طور کلی، شعر پیامی از وفاداری و عشق عمیق را منتقل میکند.
نگارا بر سر عهد و وفا باشدر آیین نکوعهدی چو ما باش
هوش مصنوعی: ای معشوق، بر سر پیمان و وفای خود بمان و در راه نیکی و صداقت، مانند ما رفتار کن.
چنانک از ما جدایی ماهرویازهرچ آن جز وفا باید جدا باش
هوش مصنوعی: اگر میخواهی از ما دور باشی، باید همچون ماهرویا با ما صادق و وفادار باشی و هیچ چیز جز وفاداری را از خودت دور نکن.
مرا خصمست در عشق تو بسیارنیندیشم تو بر حال رضا باش
هوش مصنوعی: در عشق تو، دشمنان زیادی دارم، اما من زیاد به آنها فکر نمیکنم. تو به آرامش خود ادامه بده.
چو با جانم غم تو آشنا شدمکن بیگانگی و آشنا باش
هوش مصنوعی: وقتی که درد دوری تو در وجودم جا گرفت، دیگر بیگانه نباش و نزدیکم بمان.
نگارینا ترا باشم همه عمرخداوندی کن و یکدم مرا باش
هوش مصنوعی: ای زیبای من، تمام عمرم را فدای تو میکنم؛ تنها برای یک لحظه هم که شده کنارم بمان و اجازه بده که احساس کنم وجودت در کنارم است.