غزل شمارهٔ ۲۴۶
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی بیان احساسات عاشقانه و درخواست از معشوق است. شاعر از معشوق می‌خواهد که زیبایی‌های خود را پنهان نکند و دلش را به دست او بسپارد. او از معشوق می‌خواهد که به خاطر بی‌عدالتی‌ها، صبرش را از بین نبرد و در عشق و غم دوری، او را ناراحت نکند. شاعر همچنین از معشوق خواهش می‌کند که از او روی برنگرداند و در چنین حالت‌هایی عشقش را تحت فشار نگذارد. به طور کلی، این شعر به ابراز عشق و نگرانی‌های مربوط به جدایی و درد عشقی می‌پردازد.
روی خوب خویش را پنهان مکندل به دست تست قصد جان مکن
هوش مصنوعی: زیبایی و حسن خود را مخفی نکن، زیرا دل و احساسات من به تو وابسته است و نگذار که این وابستگی باعث آسیب تو شود.
حجرهٔ بیداد آبادان مخواهخانهٔ صبر مرا ویران مکن
هوش مصنوعی: به دنبال ایجاد دردسر و ظلم برای من نباش، خانهٔ صبر و آرامش من را خراب نکن.
هر زمان گویی بریزم خون تورغم بدخواهان مگوی و آن مکن
هوش مصنوعی: هر وقت بگویی که برایت خون میریزم، به دشمنان نگو و این کار را نکن.
سر مگردان از من و ای جان مرادر هوای خویش سرگردان مکن
هوش مصنوعی: به من پشت نکن و ای عشق، در آرزوی خودم سرگردانم نکن.
انوری را بی‌جنایت ای نگاردر غم هجران خود گریان مکن
هوش مصنوعی: ای نگار، نگذار که انوری از درد جدایی تو بیدلیل دلسرد و گریان شود.