غزل شمارهٔ ۲۴۷

هوش مصنوعی: این شعر از انوری است و در آن شاعر از معشوق خود درخواست می‌کند که بیشتر از این به او جفا نکند و آزارش ندهد. او با بیان غم و دردهایی که تحمل کرده، از معشوق می‌خواهد که از شدت رفتارهای خود بکاهد و به او رحم کند. شاعر از عشق سخن می‌گوید و به معشوق گوشزد می‌کند که نباید با محبت‌هایش بازی کند و هر بلا و آزار را به او روا نداشته باشد. در نهایت، او اشاره می‌کند که عشق را باید با لطافت و محبت دنبال کرد و از زخم زدن بر دیگران پرهیز کرد.