غزل شمارهٔ ۲۵۳
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف دلبستگی و عاشقانه‌گی شاعر به معشوقش می‌پردازد. شاعر از دوری‌اش از معشوق سخن می‌گوید و ابراز می‌کند که همه چیزش را بر روی لب و چشمان معشوق گذاشته است. او احساس می‌کند که به گرد معشوق نمی‌رسد و حتی باد هم نمی‌تواند در کوی معشوق به او نزدیک شود. شاعر اشاره می‌کند که معشوقش همچون کمانی است که او را به سمت خود می‌کشد و هیچ‌گونه نیرنگی در او نیست. او همچنین از زیبایی معشوق و تاثیر آن بر خود می‌گوید و در نهایت بیان می‌کند که خوبی معشوق او را از حقیقت دور کرده است. شعر به صورت انتزاعی و عاطفی، عشق را در ابراز احساسات و توصیف زیبایی‌ها به تصویر می‌کشد.
ترک من ای من سگ هندوی تودورم از روی تو دور از روی تو
هوش مصنوعی: ای ترک، من همچون یک سگ هندی از تو دورم و از چهرهٔ تو فاصله گرفتهام.
بر لب و چشمت نهادم دین و دلهر دو بر طاق خم ابروی تو
هوش مصنوعی: بر لب و چشمت من ایمان و عشق را گذاشتهام و هر دو را در برابر خم ابروی تو رها کردهام.
من به گردت کی رسم چون باد راآب رویت پی کند در کوی تو
هوش مصنوعی: من چگونه میتوانم به گرد تو برسم، در حالیکه همچون باد، آب چهرهات در خیابانهای تو جاری است؟
گویی از من بگذران می‌نگزرداین کمان را هم تو و بازوی تو
هوش مصنوعی: به نظر میرسد که تو و قدرتت باعث میشود که من از این وضعیت عبور کنم و مشکلات را پشت سر بگذارم.
نیست یک نیرنگ تو بی‌بوی خونگر مرا رنگیست در پهلوی تو
هوش مصنوعی: هیچ فریبی در تو نیست که بویی از خون نگیرد، اگر من رنگی دارم، آن رنگ از نزدیکی توست.
روز را رویت به سیلی خواست زدگر نه دستی برنهادی موی تو
هوش مصنوعی: اگر روز به تو آسیب نرساند، به خاطر این است که تو با دست خودت موهایت را حفظ کردهای و آن را از خطر دور نگه داشتهای.
زلف مرزنگوش را دور قبولبا سری شد با سر گیسوی تو
هوش مصنوعی: زلف مرزنگوش به زیبایی و ظرافتی اشاره دارد که دور از دسترس است، و این تصویر به سر و گیسوی تو مرتبط میشود. منظور این است که زیبایی تو به حدی است که حتی زیباترین و دورافتادهترین جلوهها را تحت تأثیر قرار میدهد.
ماهی از خوبی خطا گفتم نه‌ایپوست سوی اوست مغز از سوی تو
هوش مصنوعی: من از خوبی و زیبایی سخن گفتم، نه اینکه آنچه که به ظاهر میبینم، زیرا آنچه را که درون خود دارد، از جانب تو سرچشمه میگیرد.