غزل شمارهٔ ۲۷۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر با ابراز خوشحالی از آمدن معشوقی دلافروز و دلنواز، به توصیف احساسات خود میپردازد. او به تأثیرات مثبت حضور معشوق بر زندگیاش اشاره میکند و میگوید که پس از صید محبت او، به دام عشق افتاده است. با اشاره به زیبایی و جذابیت معشوق، شاعر به دیدگاه دیگران که او را خام میدانند نیز پاسخ میدهد و میخواهد که با آمدن معشوق، از توبه خود صرفنظر کند.
بس دلافروز و دلارام آمدیخه به نام ایزد به هنگام آمدی
هوش مصنوعی: تو با زیبایی و دلربایی خود، در زمان مناسب و با نام خداوند به زندگی ما وارد شدی.
بسکه بودم در پی صید چو توآخرم امروز در دام آمدی
هوش مصنوعی: من به دنبال شکار تو بودم و حالا که دستم به تو رسید، خودت در دام من افتادی.
کار آن عشرت ز تو اندام یافتزانکه تو چست و به اندام آمدی
هوش مصنوعی: این شعر اشاره به این دارد که زیبایی و متانت آن لذت و خوشی از تو نشأت گرفته است، زیرا تو خود با تندایی و سلیقه به این زیبایی رسیدهای.
خام خوانندم که توبه بشکنمچون تو با من با می و جام آمدی
هوش مصنوعی: من را نادان میدانند که بخواهم توبه کنم، چون تو با خودت می و جام را به زندگیام آوردهای.