غزل شمارهٔ ۲۸۳
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عاشقانه و عاطفی شاعر می‌پردازد. شاعر به محبوبش خطاب می‌کند و از او می‌خواهد که از حال و احوال دلش باخبر باشد. او به زیبایی و لطافت محبوب اشاره می‌کند و می‌گوید که برای او وفادار است. شاعر همچنین از درد و رنجی که به خاطر دوری و فراق احساس می‌کند سخن می‌گوید و از محبوب می‌خواهد که به یاد او باشد و به عواطفش توجه کند. در نهایت، او بر دشواری‌های عشق و داغ‌های دل خود تأکید می‌کند.
بدخوی‌تری مگر خبر داریکامروز طراوتی دگر داری
هوش مصنوعی: آیا خبر داری که امروز حال و هوایت متفاوت و تازه است، هرچند که رفتار تو هنوز بد است؟
یا می‌دانی که با دل و چشممپیوند و جمال بیشتر داری
هوش مصنوعی: آیا می‌دانی که تو با دل و چشمان من رابطهای عمیق و زیبایی بیشتری داری؟
روزی که به دست ناز برخیزیدانم ز نیاز من خبر داری
هوش مصنوعی: روزی که تو با ناز و elegance از خواب بیدار میشوی، میدانم که از دل نیاز من باخبر هستی.
در پردهٔ دل چو هم تویی آخراز راز دلم چه پرده برداری
هوش مصنوعی: وقتی در دل من تنها تو حضور داری، پس از چه چیزی در دل من میتوانی پردهبرداری؟
گویی که از این پَسَت وفادارمگویم به وفا و عهد اگر داری
هوش مصنوعی: به نظر میرسد که من به وفای خود پایبند هستم، پس اگر تو هم به پیمان و عهدی که داریم، پایبند باشی.
بر پای جهی که قصه کوته کنامشب سرِ ما و دردسر داری
هوش مصنوعی: امشب حواست را جمع کن و از مشکلات و سردرگمی دوری کن، قصهها را کوتاه کن و بیدردسر باش.
ای آیت حسن جمله در شانتزین سورت عشوه صد ز بر داری
هوش مصنوعی: ای نشانه زیبایی، تمام ویژگیها در تو به اوج خود رسیدهاند؛ گویی با چهرهات جاذبهای بینظیر داری.
دشنام دهی که انوری یاربچون طبع لطیف و شعر تر داری
هوش مصنوعی: تو که به من دشنام میدهی، ای انوری، جالب است که خودت طبع لطیف و شعری زیبا داری.
چتوان گفتن نه اولین داغستکز طعنه مرا تو در جگر داری
هوش مصنوعی: چه بگویم که این تنها درد نیست، بلکه از طعنههایی که به خاطر تو در دل دارم، رنج میبرم.