شمارهٔ ۳۶ - در شکایت گوید و توقع تلطف کند
هوش مصنوعی: در این بیت‌ها، شاعر به زیبایی و صفای محبت اشاره می‌کند و می‌گوید که مانند برگهای درخت طوبی، وجودش به نام محبوبش پر از ذکر و دعاست. همچنین، یادآوری می‌کند که بلبل باغ، مدح محبوب را می‌خواند و فضای زندگی‌اش را پر از نغمه و شور می‌سازد. اما در عین حال، احساس تنهایی و کمبود را در خود حس می‌کند که هر روز بیشتر می‌شود.
چون برگهای طوبی طبعم به نام تویک روی بر ثنا و دگر روی بر دعاست
هوش مصنوعی: دل من مانند برگهای درخت طوبی، به نام تو، نیمی از آن در ستایش تو است و نیمی دیگر در خواستن و دعا کردن برای تو.
در خاطرم که بلبل بستان نعت تستاطراف باغ عمر ابدالدهر پر نواست
هوش مصنوعی: در ذهن من، بلبل باغ به تو اشاره می‌کند و دور تا دور باغ، زندگی همیشه پر از نغمه و آهنگ است.
با برگ و با نوای چنین بنده‌ای چو منهر روز بی‌نواتر و بی‌برگ‌تر چراست
هوش مصنوعی: من با وجود این که هر روز به برگ و نوای زندگی ادامه میدهم، احساس میکنم هر روز بیشتر بینوا و بیبرگ میشوم. چرا اینطور است؟