شمارهٔ ۸۱ - در مدح منصور عامر
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی جمال و عظمت یک ملک است که ناشی از ویژگی‌های شایسته‌اش می‌باشد. شاعر به وصف خواجه منصور عامر می‌پردازد و او را شخصی با سخاوت و بخشش بسیار معرفی می‌کند. مدح او در همه‌جا شنیده می‌شود و generosity او نامی بلند در تاریخ دارد. شاعر بر این نکته تأکید دارد که هنرهای او با خرد و دانش آمیخته است و او جایگاهی والا در جامعه دارد. با وجود قابلیت‌هایش، به خودپسندی متهم نمی‌شود و خواسته می‌شود که بخشندگی‌اش ادامه یابد. در نهایت، شاعر از روح پاک او صحبت می‌کند و اینکه دلش از حسد دور است.
هر جمال و شرف که دارد ملکاز جمال و جلال اشرافست
هوش مصنوعی: هر زیبایی و بزرگی که ملک از خود نشان میدهد، ناشی از زیبایی و عظمت اشراف (مردان بزرگ و باعظمت) است.
خواجه منصور عامر آنکه کفشاز عطا یادگار اسلافست
هوش مصنوعی: منصور عامر کسی است که نیکیها و ریشههای فرهنگی و تاریخی خود را حفظ کرده و به یادگار از پیشینیانش به ارث برده است.
دخل مدحش ز شرق تا غربستخرج جودش ز قاف تا قافست
هوش مصنوعی: مردم از شرق تا غرب به ستایش و مدح او مشغولاند و بخشش او از دورترین نقطهها تا دورترین نقطهها گسترده است.
رسمش اندر زمانه تصنیف استواندرو از بزرگی انصافست
هوش مصنوعی: در این دنیا رسم بر این است که هر چیزی را به صورت دستهبندی شده و مرتب به تصویر بکشند و در این میان، انصاف و بزرگمنشی نیز نقش مهمی دارند.
ای هنرمند مهتری که خردبا هنرهای تو ز اجلافست
هوش مصنوعی: ای هنرمند بزرگ و با استعداد، که خرد و دانایی از هنرهای تو نشأت میگیرد و به وجود آمده است.
شکر شکر تو در افواهستسمر رسم تو در اطرافست
هوش مصنوعی: شکر تو در دهانها بر زبانهاست و آثار تو در اطراف و اطرافیان دیده می‌شود.
تیر در حضرت تو مستوفیزهره در مجلس تو دفافست
هوش مصنوعی: در حضور تو تیر اندازی بیهدف است و زهره در مجلس تو مانند ریسمان میرقصد.
گرچه از غایت فصاحت و ذهنهمه دیوان شعرم اوصافست
هوش مصنوعی: هرچند که من به حد بالای بلاغت و تفکر رسیدهام، اما تمام ویژگی‌های شعر من در این دیوان نهفته است.
وصف احسان تو چو من نکندهرکه اندر زمانه وصافست
هوش مصنوعی: هر کسی که در دنیا توصیف کننده باشد، نمیتواند احسان و نیکیهای تو را به خوبی بیان کند.
نیستی مسرف و ز غایت جودخلق را در تو ظن اسرافست
هوش مصنوعی: نباش و از روی generosity، مردم فکر میکنند که تو ولخرجی میکنی.
بده ای خواجه کز پی بذلتخاک بزاز و کوه صرافست
هوش مصنوعی: ای استاد، به خاطر محبت و رحمتت، به من کمک کن، زیرا دنیا مانند خاکی است که فقط به دنبال بهای ناچیز آن میگردد و در این دنیای پرفریب، انسانها مانند کوهها به دنبال سود و ثروت هستند.
تا اثیر از هوا لطیف‌ترستتا هوا چون اثیر شفافست
هوش مصنوعی: چون اثر از هوا نازکتر است، پس هوا نیز چون اثر، زلال و شفاف است.
باد صافی‌تر از هوای اثیردلت از غم که از حسد صافست
هوش مصنوعی: نسیم دلانگیز تو از غم خالیتر است و مانند هوای لطیفی است که از حسد پاک شده.