شمارهٔ ۹۱ - در ندامت و شکایت
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به تجربه‌های خود اشاره می‌کند و می‌گوید که از میان تمام بزرگان و خیران، بوالحسن بهترین است. او به قدرت علم و احسان اشاره می‌کند و می‌گوید که بوالحسن مانند سروی است که در فضای آزاد می‌روید و نورش به همگان می‌رسد. شاعر نسبت به بوالحسن احساس احترام و عشق می‌کند و از وضعیت خود در مقایسه با سگان او می‌گوید، که نشان‌دهندهٔ فدای خود در راه اوست.
با آنکه چند سال بدیدم بتجربتکز کل خواجگان جهان بوالحسن بهست
هوش مصنوعی: با اینکه سالها با تجربه دیدم، اما میتوانم بگویم که میان همه خواجگان جهان، بوالحسن بهترین است.
پنداشتم که بازوی احسان قوی‌ترستآنجا که بر کتف علم پیرهن بهست
هوش مصنوعی: فکر میکردم که کمک و لطف، در جایی که دانش و علم وجود دارد، قویتر و موثرتر است.
یا همچو سرو نش در آزادگی کندآنرا که باغ و برکه و سرو و چمن بهست
هوش مصنوعی: مانند یک سرو، آزاد و رها زندگی کن، زیرا که درختان و باغها و چمنزارها، زیبایی و خوشی را به همراه دارند.
یا همچو شمع نور به هرکس رساند آنکدر پیش او نهاده به گوهر لگن بهست
هوش مصنوعی: شمعی که نور خود را به همه میدهد، مانند آن است که فردی در برابرت نشسته و گنجی را هدیه می‌کند.
مودود احمد عصمی عشوه‌ایم دادگفتم که او سر است و سر آخر ز تن بهست
هوش مصنوعی: من با دلربایی و ناز و کرشمهام و به او گفتم که او به نوعی اصلیترین و مهمترین بخش من است و در نهایت از جسم جدا خواهد شد.
راغب شدم به خدمت او تا شدم چنانکحال سگان بوالحسن از حال من بهست
هوش مصنوعی: من به خدمت او مشتاق شدم و به گونهای درآمدم که حال و روز سگان بوالحسن از حال من بهتر است.