شمارهٔ ۱۳۰ - ایضاله
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و علاقه عمیق خود به شخصی خاص سخن می‌گوید. او می‌گوید که خاک و سرزمین آن شخص برای او بسیار ارزشمندتر از جان اوست. اگر چه ممکن است زندگی او را از آن سرزمین دور کند، اما بازگشت به آنجا برایش دشوار است و به همین دلیل نمی‌تواند به سادگی از آنجا جدا شود. شاعر به نوعی از احساسات داخلی و پیچیدگی‌های ارتباطات عاطفی خود پرده‌برداری می‌کند.
ای ز جانم عزیزتر خاکیگر زمین عطف دامن تو برفت
هوش مصنوعی: ای عزیزتر از جانم، اگر خاک زمین بر دامن تو بیفتد، چه اهمیتی دارد؟
از تو باز آمدن که یارد خواستعذر این آمدن که داند گفت
هوش مصنوعی: اگر کسی از تو بخواهد که برگردی، به خاطر این بازگشت، عذر و بهانهای برای رفتن وجود ندارد که کسی بداند و بگوید.