شمارهٔ ۱۴۲ - در تهنیت دارو خوردن مجدالدین
هوش مصنوعی: این شعر به ستایش مجد دین و صفات نیک او پرداخته و او را به عنوان منبع جود و کرم معرفی می‌کند. شاعر تأکید می‌کند که دست بخشش او مانند ابر و باران برکت می‌آورد و فضای عالم به طراوت او شبیه به باغ در بهار است. همچنین به زیبایی چشم و بوسه‌های او اشاره می‌کند و شربت خوشگوارش را به معنای لذت و خوشی در زندگی تشبیه می‌کند. در نهایت، شعر به آرزوی ادامه این خوشی‌ها می‌پردازد.
مجد دین ای جهان جود و کرمدست جود تو ابر و باران باد
هوش مصنوعی: ای مجد دین، تو نماد بخشش و کرامت در دنیا هستی. دست کرم تو مانند ابر و باران است که بر سر زمین میریزد.
ساحت عالم از طراوت توچون رخ باغ در بهاران باد
هوش مصنوعی: جهان از طراوت وجود تو مانند چهره باغ در فصل بهار است.
نظر چشم و بوسه‌های لبتبه لب و چشم گلعذاران باد
هوش مصنوعی: نگاه چشمانت و بوسه‌های لبت، به گلهای سرخ شباهت دارد.
شربت خوشگوار امروزتچون همه عمر خوش‌گواران باد
هوش مصنوعی: امیدوارم نوشیدنی خوشمزه امروزت به اندازه تمام عمرت خوشمزه باشد.