شمارهٔ ۱۵۳ - در مفارقت دوستی
هوش مصنوعی: این شعر به ستایش خداوندی می‌پردازد که از شب‌های تاریکی، روزی روشن و زیبا خلق می‌کند. خداوندی که به شکلی معجزه‌آسا، تصویر آفتاب را بر آینه‌ای می‌نویسد. شاعر از درد و غم خود را بیان می‌کند که از دلش شعله‌ور است و اشک حسرت از چشمانش می‌ریزد.
به خدایی که از شب تیرهروز روشن همی پدید آرد
هوش مصنوعی: به خدایی که از تاریکی شب، روشنی روز را به وجود میآورد.
بی‌قلم بر بساط آینه فامصورت آفتاب بنگارد
هوش مصنوعی: بدون قلم، بر روی سطح آینه‌ای که رنگش شبیه رنگ صورت آفتاب است، نگاه می‌کند.
کز غمت انوری ز آتش دلآب حسرت ز دیده می‌بارد
هوش مصنوعی: از غم تو، انوری، آتش دل به اشک حسرت از چشمانم می‌ریزد.