شمارهٔ ۱۷۶ - مطایبه
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از اضطراب و ناآرامی جهان سخن میگوید و پیشنهاد میکند که برای آرام شدن جهان، باید به مینوشد. او همچنین بیان میکند که دلش از اندوه امروز خالی است و نگران فردا نیست.
جهان گر مضطرب شد گو همی شومن و می تا جهان آرام گیرد
هوش مصنوعی: اگر دنیا به هم بریزد و ناآرام شود، برو به دنبال خوشی و نوشیدن شراب تا زمانی که اوضاع دوباره آرام شود.
دلم را انده امروز بس نیستکه می اندوه فردا وام گیرد
هوش مصنوعی: امروز به اندازه کافی غم دارم و نیازی نیست که غم فردا را هم به آن اضافه کنم.