شمارهٔ ۱۹۲ - در علو همت خود گوید
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات شاعر درباره عشق و قدرت می‌پردازد. شاعر از این‌که با زیبایی‌های دنیا و عشق درگیر است، سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که نه به طور عمد و نه به طور غیرعمد در این عشق گرفتار شده است. همچنین، بیان می‌کند که اگر قدرتی برای ادامه ندارد، اهمیتی نمی‌دهد و شکر خدا را به جا می‌آورد که اراده و همت برای ادامه راه را دارد.
من واین نفس که با قحبهٔ رعنای جهانچون خسان عشق نبازم نه به سهو و نه بعمد
هوش مصنوعی: من و این نفس که با زیبایی‌های دنیا سر و کار دارد، هرگز عشق را نه به طور ناخواسته و نه به عمد به راحتی نمیفروشم.
قدرت دادن اگر نیست مرا باکی نیستهمت ناستدن هست و لله الحمد
هوش مصنوعی: اگر قدرتی به من داده نشده، هیچ ناراحتیای ندارم؛ چون اراده و تلاش در من وجود دارد و شکر خدا را بجا میآورم.