شمارهٔ ۲۲۷ - ایضا طلب شراب کند
هوش مصنوعی: این شعر به ستایش بزرگی و رحمت خداوند می‌پردازد. شاعر اشاره می‌کند که وقتی امید به لطف الهی پیدا شود، دل‌های شکسته به آرامش می‌رسند. او از افرادی صحبت می‌کند که با ناله و نیاز به سوی خدا می‌آیند و می‌خواهند رنج‌های خود را برطرف کنند. در پایان، شاعر بیان می‌کند که او نمی‌تواند بلا را از خود دور کند، مگر با دعا و نیایش در درگاه الهی، که به نوعی مانند نوشیدن از پیاله‌ای می‌ماند.
ای بزرگی که کلک وهمت توروی امید را چو لاله کنند
هوش مصنوعی: ای بزرگوار، تو با قدرت ارادهات میتوانی امید را مانند لاله زیبا و شکوفا کنی.
از یک احسان تو شکسته‌دلانجبر کسر هزار ساله کنند
هوش مصنوعی: با یک لطف و مهربانی تو، دلشکستگان میتوانند درد و رنجی را که سالها بر دوش دارند، فراموش کنند.
به نماز در تو بگرایندآن کسان کز نیاز ناله کنند
هوش مصنوعی: مردمی که از نیاز و مشکلاتشکایت و ناله میکنند، به نماز و عبادت روی میآورند و از آن کمک میطلبند.
قحط فرموده قلتبانی چندکه خری را به یک نواله کنند
هوش مصنوعی: در زمان قحطی و کمبود، افراد بسیاری را به سرپرستی میگیرند که حتی برای سیر کردن یک خر نیز به زحمت بیفتند.
در وثاق من آمدند امروزتا بلا را به من حواله کنند
هوش مصنوعی: امروز کسانی به سراغ من آمدند تا به من سختی و دردسر بدهند.
دفع ایشان نمی‌توانم کردجز به چیزی که در پیاله کنند
هوش مصنوعی: من نمی‌توانم از شر آنها رهایی یابم مگر اینکه چیزی به آنها ارائه دهم که در پیاله قرار دهند.