شمارهٔ ۲۷۱
هوش مصنوعی: این شعر به بررسی مفهوم خیر و شر در جهان و ارتباط آن با وجود خداوند می‌پردازد. شاعر تصریح می‌کند که تمام عناصر جهان، از جمله زمان و مکان، در صورت عدم وجود خیر معنادار نیستند. همچنین، وی به این نکته اشاره می‌کند که انسان باید از کارهای خود ناراحت نباشد، زیرا هیچ کار دیگری به شکل و رنگ متفاوتی وجود ندارد و در نهایت، همه چیز به یک حقیقت واحد وابسته است. در آخر نیز به مباحثی درباره ارزش‌ها و مفاهیم مانند نقد و نسیه اشاره می‌کند.
دهر و افلاک و انجم و ارکانهمه شرند اگرنه مایه شر
هوش مصنوعی: دنیا و آسمانها و ستارهها و تمام عناصر اگر خودشان شر هستند، به خاطر این است که منبع شر وجود دارد.
خود جهان خرف ندارد خیرتا که هست از و جود خیر خبر
هوش مصنوعی: این دنیا به خودی خود خوب نیست، بلکه خوب بودنش وابسته به وجود خیر است.
تا نداری امید خیر که نیستحامل ذکر او قضا و قدر
هوش مصنوعی: تا زمانی که امید خوبی نداری، پس ذکر او - قضا و قدر - هیچ معنایی نخواهد داشت.
چیست عنقا به هر دو عالم خیرکه ازو نام هست و نیست اثر
هوش مصنوعی: عنقا موجودی است که در هر دو جهان خیر و خوبی است، اما نشانهای از آن نه در عالم وجود دارد و نه در عدم.
ای دل از کار خویش هیچ مرنجنیست کار دگر به رنگ دگر
هوش مصنوعی: ای دل، نگران کارها و مشغلههای خود نباش؛ زیرا کارها و مسائل زندگی همیشه با شکل و رنگهای متفاوتی به جلو میآیند.
نقد و نسیه چو هفده و هژده‌ستبل دو پنج است و ده نه به نه بتر
هوش مصنوعی: نقد و نسیه دو نوع پرداخت هستند، یکی فوری و دیگری به تأخیر افتاده. اما در پایان، ارزش واقعی آنها به شکل دیگری است که کمتر از آنچه به نظر میرسد، اهمیت دارد.