تناجی
انوری ابیوردی

شمارهٔ ۳۱۹ - در شکر

منعمی بر پیر دهقانی گذشت اندر دهینان جو می‌خورد و پیشش پاره‌ای بز موی و دوک
گفتش ای مسکین نگر با آنچنان روزی و عیشپیر دهقان گفت من لذاتنا این الملوک