شمارهٔ ۳۲۰ - در تعریف عمارت و مدح صاحب
هوش مصنوعی: این شعر به ستایش و تقدیر از شخصیت‌های بزرگ و مقدس در آسمان و زمین می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصویر ارتفاع فلک و ساکنان مقدس آن، به ارزش و مقام والای برخی افراد اشاره می‌کند. او به دانش عمیق و توانایی‌های علمی این افراد اشاره دارد و آن‌ها را در مقایسه با دیگران برتر می‌شمارد. همچنین، شاعر به تأثیرات تاریخی و فرهنگی آن‌ها پرداخته و از اهمیت میراث و یادگاری که از آن‌ها باقی مانده، یاد می‌کند. در نهایت، شاعر عمر آن شخصیت را به سالهای خاصی نسبت می‌دهد که نشان‌دهنده ارزشی است که برای تاریخ قائل است.
ای نمودار ارتفاع فلکساکنانت مقدسان چو ملک
هوش مصنوعی: ای نمایندهی بلندیهای آسمان، ساکنان تو مانند فرشتگان مقدس هستند.
اوج سقف تو رازدار سماکبیخ صحن تو همنشین سمک
هوش مصنوعی: در اینجا میگوید که بالاترین نقطه سقف تو، اسرار ستارهای را در خود دارد و در کنار توست، گویی که به نوعی همدم و همراه است.
در تمیز میان جنت و تورای رضوان دراوفتاده به شک
هوش مصنوعی: در تشخیص بین بهشت و تو، نظر خرسندی الهی به شک افتاده است.
پختکی داشت دیگ دهر و نداشتراستی بی‌حلاوت تو نمک
هوش مصنوعی: این دنیا مانند دیگ پختهای است که طعم واقعی و خوشی ندارد، مگر آنکه تو مانند نمک، بر آن افزوده شوی تا زندگی را دلچسب و معنادار کنی.
فلکی کوکبت عزیزالدیناو نه کوکب و رای او نه فلک
هوش مصنوعی: او مثل ستارهای درخشان است که ارزش و مقامش بالاتر از هر ستاره و آسمان دیگری است.
آن در ابداع و امتحان علومرای عالیش کیمیا و محک
هوش مصنوعی: این بیت به شکوه و ارزش علم و دانش اشاره دارد و میگوید که در عرصه نوآوری و آزمایش در علوم، عقل و درک عالمان همچون طلا و امتحانکننده است. این امر نشان‌دهنده اهمیت و ارزش بالای دانش است که میتوان با آن به دستاوردهای بزرگ رسید.
آنکه در حفظ خدمت میمونشبا حصول درج خلاص درک
هوش مصنوعی: کسی که در نگهداری و خدمت به میمونش کوشا باشد، به درجهی کمال و رهایی دست مییابد.
آنکه تعیین پایهٔ قدرشزافرینش بود فراز ترک
هوش مصنوعی: کسی که مقام و ارزش او به خلقتش وابسته است، در اوج و بلندی قرار دارد.
کرده تاریخ رسم او منسوخسمر رسم دودهٔ برمک
هوش مصنوعی: تاریخنگاری نشان داده است که شیوه و روش او از یاد رفته و نام خاندان برمک فراموش شده است.
عدد سالهای عمرش بادهمچو تاریخ پانصد و چل و یک
هوش مصنوعی: سالهای زندگیش به مانند تاریخ پانصد و سی و یک باشد، که همواره یادآور یک دورهی خاص و با معناست.