شمارهٔ ۳۸۲ - در شکایت اهل زمان
هوش مصنوعی: در این ابیات، روباه نگران و غمزده‌ای به همراه یک روباه دیگر به گفتگو می‌پردازند. اولی درباره خطراتی که ممکن است برایش پیش بیاید، سخن می‌گوید و نگران است که مردم او را با خر اشتباه بگیرند. او به این موضوع اشاره می‌کند که انسان‌ها قادر به تشخیص فرق بین خر و روباه نیستند و از این می‌ترسد که مانند خر با او رفتار شود. در نهایت، ترس او از عدم درک دیگران از وضعیت واقعی‌اش را نشان می‌دهد.
روبهی می‌دوید از غم جانروبه دیگرش بدید چنان
هوش مصنوعی: موجودی در حال دویدن بود و از شدت ناراحتی، موجود دیگری از خودش را دید که به همان اندازه غمگین و مضطرب به نظر میرسید.
گفت خیرست بازگوی خبرگفت خر گیر می‌کند سلطان
هوش مصنوعی: خبر خوبی است، بگو که چه شده؟ اگر حقیقت را بکنی و راست بگویی، ممکن است پادشاه خشمگین شود.
گفت تو خر نیی چه می‌ترسیگفت آری ولیک آدمیان
هوش مصنوعی: گفتی که تو شجاع هستی، پس چرا میترسی؟ او پاسخ داد: "بله، اما مردم دیگر این چنین نیستند."
می‌ندانند و فرق می‌نکنندخر و روباهشان بود یکسان
هوش مصنوعی: آنها نمیدانند و تفاوتی میان خر و روباه قائل نمیشوند؛ هر دو را به یکسان میدانند.
زان همی ترسم ای برادر منکه چو خر برنهندمان پالان
هوش مصنوعی: برادر عزیزم، من از این موضوع میترسم که مانند خر، وقتی بار بر دوش ما بگذارند، به یک جا بند شویم و نتوانیم حرکت کنیم.
خر ز روباه می‌بنشناسنداینت کون خران و بی‌خبران
هوش مصنوعی: خرها از روباه نمیفهمند، زیرا خودشان خران و نادان هستند.