شمارهٔ ۳۸۳ - نصیحت
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به موضوع کم‌عیالی و دشواری‌های آن می‌پردازد. او می‌گوید که داشتن خانواده و عیال برای مردان گران و چالش‌برانگیز است و آن‌ها باید بیشتر به خودشان فکر کنند. هرچند مردان تلاش می‌کنند، اما نمی‌توانند از مشکلات عیال‌داری فرار کنند. شاعر با اشاراتی به کواکب و چرخش ماه، تأکید می‌کند که در زندگی نیز مانند ماه، شرایط متغیر بوده و آدم‌ها در این میان سرگردانند، به ویژه اگر فرزندانی داشته باشند. در نهایت، او به دشواری عیال‌داری و ناامیدی‌های ناشی از آن اشاره می‌کند.
کم عیالی سعادتیست که مردنرود جز برای خویش بدان
هوش مصنوعی: قناعت و کم بودن فرزندان، نعمت و خوشبختی است که مرد فقط برای خود به آن توجه می‌کند.
مرد رد نیز بند تخته و غلجز عیال گران مدان به جهان
هوش مصنوعی: مردی که به خاطر بند و غل و زنجیر زندگی می‌کند، جز از دردسرهای عیال و خانواده، نباید از چیزی در دنیا غصه بخورد.
گرچه مردانگی به جهد کندنتواند شد از میان به کران
هوش مصنوعی: هرچند تلاش و کوشش می‌کند، اما مردانگی را نمیتواند از میان به کنار برساند.
در کواکب نگاه کن به شگفتتا ببینی دلیل این به عیان
هوش مصنوعی: به ستارهها نگاه کن و شگفتیهای آنان را ببین تا دلیلهای مشهود این پدیدهها را درک کنی.
ماه تنهاست زین سبب شب و روزمی‌کند گرد آسمان جولان
هوش مصنوعی: ماه به دلیل تنهاییاش، در شب و روز به دور آسمان حرکت می‌کند و جولان میدهد.
گاه باشد به شرق و گاه به غربگاه در حوت و گاه در سرطان
هوش مصنوعی: گاهی در سمت شرق و گاهی در سمت غرب، گاهی در فصل ماهی و گاهی در فصل خرچنگ.
نعش مسکین که دختران داردلاجرم والهست و سرگردان
هوش مصنوعی: پیکر بیجان یک فقیر که دخترانی دارد، ناچار در میان آن‌ها گیج و پریشان است.
نه طلوعست مر ورا نه غروبصعب کاریست این عیال گران
هوش مصنوعی: نه صبحی برای او وجود دارد و نه غروبی. این کار دشواری است که این بار سنگین را بر دوش دارد.