شمارهٔ ۳۸۴
هوش مصنوعی: این شعر دربارهی خواجه خرم و خوشبختی اوست که همچون گل همیشه شاداب و پرثمر است. شاعر امیدوار است که این خوشبختی تا همیشه ادامه داشته باشد و خواجه خرم با دل و جان از آن بهرهمند شود. اشارهای به پیروزی و سربلندی او نیز وجود دارد، و او را به عنوان پناهگاهی برای نیازمندان معرفی میکند. همچنین، تیغ و سلاح او نمادی از قدرت و پیروزی است. در نهایت، شاعر یادآور میشود که اگر کسی از احسان او برخوردار شود، دیگر نیازی به چیزی نخواهد داشت و او شبیه درخت طوبی در باغ بهشت است.
روی بخت خواجه خرم همچو گلباد تا هر سال گل آرد جهان
هوش مصنوعی: بخت خوشخواجه همیشه شاداب و پررونق باشد، تا هر سال مانند گلی تازه، زیبایی و رونق به دنیا ببخشد.
بسته دولت عهد با دورانش بادتا بود پیوسته با دوران زمان
هوش مصنوعی: خوشبختی و سعادت همیشه در پیوند با زمان و مناسبتهای آن خواهد بود تا زمانی که این ارتباط برقرار باشد.
باد حاجت خرمی را با دلشحاجتی که جسم دارد با روان
هوش مصنوعی: باد به دل خرمی اشاره دارد که در جستجوی نیازهایی است در حالی که جسم او نیز خواستههایی دارد که باید به آنها رسیدگی شود.
تیغ او جفت طبیعی با ظفررایتش با سرفرازی توامان
هوش مصنوعی: تیغ او به طور طبیعی با پیروزی همراه است و پرچمش همیشه با افتخار در کنار آن قرار دارد.
سوی اقلیمی که یک ره بنگردابر آنجا فیض بارد جاودان
هوش مصنوعی: به جایی نظر کن که ابرهایش همیشه نیکی و برکت میبارند.
سوی هر لشکر که آرد روی قهرگوش دوران نشنود جز الامان
هوش مصنوعی: هر جا که فرستادهی جنگی به میدان بیافتد، صدای قهر و خشم او تنها زنگ خطر را به گوشها میرساند.
اهل حاجت را درش دارالشفاسایهٔ تیغش بود دارالامان
هوش مصنوعی: افرادی که نیازمند کمک هستند، در پناه حمایتش احساس آسایش و امنیت میکنند.
جاودان خلق جهان را مدحتشچون کلام انوری ورد زبان
هوش مصنوعی: مدح و ستایش خداوند بهگونهای است که همچون کلام انوری، همیشه بر زبانها جاری است و همیشه در یادها میماند.
گر بود بر خوان احسانش دمیجوع نفتد حاجتش دیگر به نان
هوش مصنوعی: اگر لحظهای از لطف و محبت او بهرهمند شوم، دیگر نیازی به نان نخواهم داشت و گرسنگی برایم اهمیتی نخواهد داشت.
شاخ طوبی با قلم در دست اوستنونهال باغ جنت نایبان
هوش مصنوعی: شاخ درخت طوبی به وسیله قلم او شکل میگیرد و درختان جوان به نوعی نمایندگان بهشت هستند.