شمارهٔ ۳۹۹ - در مدح سلطان ملکشاه ثانی
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به خسرو عادل، ملکشاه، تبریک می‌گوید و او را به عنوان امیرالمؤمنین و حاکمی بزرگ ستایش می‌کند. شاعر از عظمت و قدرت او در مدیریت زمان و زمین سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که زیر فرمان او، پهلوانان و بزرگانی گرد آمده‌اند. همچنین، شاعر به ارتباط او با طبیعت و زندگی، همچون پرندگان و ماهی‌ها اشاره می‌کند و او را به عنوان نظام‌دهنده آفرینش و عامل انصاف توصیف می‌نماید. در نهایت، برای او آرزوی موفقیت و افتخار می‌کند.
شادباش ای خسرو عادل عماد دین و داددیر زی ای ناصر جاه امیرالموئمنین
هوش مصنوعی: ای خسرو عادل، که عماد دین و داد هستی، شاد و برقرار باش، ای ناصر مقام امیرالمؤمنین.
ای ملکشاه معظم ای خداوند جهانای تو دارای زمان و ای هم تو دارای زمین
هوش مصنوعی: ای ملکشاه بزرگ، ای خدای جهانیان، تو صاحب زمان هستی و همچنین مالک زمین.
خسروانت زیر فرمان پهلوانان زیر حکمآفتابت زیر رایت آسمان زیر نگین
هوش مصنوعی: پادشاهان بزرگ و قدرتمند تحت فرماندلیران و جوانمردان هستند و خورشید در زیر سایه پرچم آسمانی میتابد و انگشتر تویی که نشان شکوه و عظمت است.
روز بخشش آفتابی جام زرین بر یساروقت کوشش آسمانی تیغ هندی بر یمین
هوش مصنوعی: در روزی که بخشش و آزادی درخشان است، جامی از طلا در سمت چپ نشان دهنده تلاش و کوشش است، و در سمت راست، سلاحی که نشانه قدرت و شجاعت است، قرار دارد.
ای ترا تا مرغ و ماهی مهر بیعت بر زبانوی ترا تا آب و آتش داغ طاعت بر سرین
هوش مصنوعی: ای تو که مانند مرغ و ماهی به عشق من وفاداری و زبانت همیشه گویای این محبت است، تو تا زمانی که آب و آتش نشانهی اطاعت و وفاداریام بر سرت باشد، در قلبم جای داری.
ای نظام آفرینش بسته در انصاف توهر زمان از آفرینش بر تو بادا آفرین
هوش مصنوعی: ای آفرینندهی نظام وجود، در هر زمانی که به انصاف تو پایبند باشی، بر آفرینش تو درود میفرستم.