تناجی
انوری ابیوردی

شمارهٔ ۴۰۴ - در قناعت و خویشتن‌داری

ای به دریای عقل کرده شناهوز بد و نیک این جهان آگاه
چون کنی طبع پاک خویش پلیدچه کنی روی سرخ خویش سیاه
نان فرو زن به خون دیدهٔ خویشوز در هیچ سفله سرکه مخواه