شمارهٔ ۴۷۹ - در موعظه
هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار به اهمیت هنر و علم نسبت به ثروت اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که نباید به مال و دنیا وابسته شد. باید در زندگی به علم و دانش توجه کرد و از تجملات و زرق و برق دنیا دوری کرد. اگر روحی فرهیخته و آگاه داشته باشی، به زندگی جاودانی و حقیقی دست خواهی یافت، اما اگر به جهل و نادانی بمیری، هیچگاه به زندگانی واقعی نخواهی رسید. بنابراین، باید بر خودت کار کنی و به حقیقت وجود فکر کنی تا در زندگی واقعی پابرجا بمانی.
پیشی ز هنر طلب نه از مالاکنون باری که می‌توانی
هوش مصنوعی: در زندگی، به دنبال مهارتها و هنرها باش و نه فقط به فکر ثروت و مال مادی. ارزش استعداد و تواناییها بیشتر از داراییهای مادی است که در حال حاضر داری.
هان تا به خیال بد چو دوناندر حال حیوة این جهانی
هوش مصنوعی: تا زمانی که خیالهای ناپسند در دل انسان وجود دارد، او در زندگی دنیوی به سر میبرد.
افزون نکنی برانچه داریقانع نشوی بدانچه دانی
هوش مصنوعی: اگر بر آنچه که داری چیزی نیفزایی و راضی نشوی به آنچه که میدانی هم خواهد بود.
مشغول مشو به تن نه اینیفارغ منشین ز جان نه آنی
هوش مصنوعی: به ظواهر و بدن خود مشغول نشو، چون تو فقط بدن نیستی. همچنین از روح و جان خود غافل نمان، زیرا تو تنها روح هم نیستی.
گر جانت به علم در ترقی استآنک تو و ملک جاودانی
هوش مصنوعی: اگر وجودت در علم پیشرفت کند، تو و سلطنت ابدی در همراهی خواهید بود.
ورنه چو به مرگ جهل مردیهرگز نرسی به زندگانی
هوش مصنوعی: اگر از جهل و ignorance رهایی نیابی، هرگز به زندگی واقعی و معنادار نخواهی رسید.
دانی چه قیاس راست بشنوبر خود چه کتاب عشوه خوانی
هوش مصنوعی: بدان که چگونه می‌توانی خود را مخاطب قرار دهی و در مورد خودت و رفتارهایت تأمل کنی، مانند کتابی که به شیوهای فریبنده و دلربا نوشته شده است.
زین سوی اجل ببین که چونیزان سوی اجل چنان بمانی
هوش مصنوعی: به این سمت مرگ نگاه کن و ببین چگونه هستی، از آن سوی مرگ نیز به همین شکل باقی خواهی ماند.