رباعی شمارهٔ ۲۷
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به احساسات عمیق خود اشاره می‌کند. او از عشق و دلتنگی‌اش سخن می‌گوید و به تصویر کشیدنی از تلاش برای فرار از این احساسات پرداخته است. اشاره به «موزه» و «آب» نمادین است و نشان دهنده تلاشی برای رهایی از درد. شاعر همچنین به سوز دل و ناامیدی خود اشاره می‌کند و در نهایت، به فانی بودن و کمرنگ بودن عشق تأکید می‌کند.
با موزه به آب در دویدی به نخستتا خرمن من به باد بردادی چست
هوش مصنوعی: با تلاشی بیوقفه به سمت هدفم دویدی و در نهایت، تلاشهای من به خاطر بیاحتیاطی و بیدقتیام از بین رفتند.
چون تیز شد آتش دلم گشتی سستخاکش بر سر که او نه خاک در تست
هوش مصنوعی: وقتی آتش دل من شدت گرفت، خاک بر سرم پاشیدم، اما او نه خاک است و نه تحت تاثیر.