تناجی
انوری ابیوردی

رباعی شمارهٔ ۵۹

با آنکه دلم در غم هجرت خونستشادی به غم توام ز غم افزونست
اندیشه کنم هر شب و گویم یاربهجرانش چنین است وصالش چونست