رباعی شمارهٔ ۶۲
هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار به ناامیدی و درد فراق از دوست اشاره می‌کند. او می‌گوید که زمانی که امیدشان از دوست قطع شده و در زیر فشار فراق قرار دارند، دیگر دشمنان نیز نمی‌توانند در دعا و شکرگزاری خویش بر خیزند، چرا که ما در چنین شرایط سخت و ناامیدکننده‌ای هستیم.
تا دست امید ما شکستیم ز دوستزیر لگد فراق پستیم ز دوست
هوش مصنوعی: وقتی که امید ما از دوستی قطع شد، زیر فشار فراق و دوری او به خاک افتادیم.
دشمن به دعای شب چرا برخیزدچون ما به چنین روز نشستیم ز دوست
هوش مصنوعی: چرا دشمن در تاریکی شب دعا کند، وقتی که ما در چنین روزی در کنار دوست نشستهایم؟