رباعی شمارهٔ ۶۴
هوش مصنوعی: این شعر به بیان اهمیت و شادی در زندگی می‌پردازد. شاعر می‌گوید که تا وقتی دل تو آرزوهای بزرگ دارد، نزدیک تو تنها داستان‌های غیرواقعی از نان (نیازهای ضروری) وجود دارد. او از خوشحالی اشاره می‌کند که حتی یک کوچک از او در خانه‌اش وجود دارد و در آسمان (سنبله سپهر) تنها یک دانه از خوشبختی است. در کل، این شعر به اهمیت رضایت و خوشبختی در زندگی اشاره دارد.
تا خرمن آز را دلت پیمانه‌ستنزدیک تو جز حدیث نان افسانه‌ست
هوش مصنوعی: وقتی دل تو با آرزوهای بزرگ و بیپایان پر شده، نزد تو تنها داستان‌های بیمحتوا و سطحی از زندگی وجود دارد، که مانند نانی که برای سیر کردن شکم لازم است، بیشتر ارزش ندارد.
خوش‌باش که یک نیمه مرا در خانه‌ستدر سنبلهٔ سپهر اگر یک دانه‌ست
هوش مصنوعی: خوشحال باش که یک نیمه از من در خانهات وجود دارد، مانند دانهای که در سنبله آسمان است.