رباعی شمارهٔ ۶۷
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از فردی صحبت میکند که به طور مکرر در زندگیاش حضور دارد. او میآید و میرود و هر بار با نگاهی به او توجه میکند. این شخص یا از زیبایی خود لذت میبرد و یا به خاطر لطف و رحمتش به او مینگرد.
میآمد و از دیدهٔ ما مینگریستمیرفت و دگرباره قفا مینگریست
هوش مصنوعی: او میآمد و با نگاهی به ما مینگریست و سپس میرفت و دوباره از پشت سر به ما نگاه میکرد.
با جلوهٔ خویشتن خوشش میآمدیا از سر مرحمت به ما مینگریست
هوش مصنوعی: او با زیبایی خود ما را تحت تاثیر قرار میداد یا از روی لطف به ما نگاه میکرد.